Bellen met god...

Vanaf 7 maart 2009, en dat een half jaar lang, kunnen mensen naar een Nederlands mobiele telefoonnummer bellen als ze met god willen spreken. U leest het goed. De laatste kwakzalverij is de wereld nog niet uit. Aan de onzin en de dwaasheid lijkt maar geen einde te (willen/ kunnen) komen. Had Erasmus in onze tijd geleefd, zijn Lof der Zotheid zou driemaal zo uitgebreid zijn geweest.

"God" in kwestie is kunstenaar Johan van der Dong uit Grijpskerk, in Groningen. Hij startte het project op omdat hij vindt dat mensen altijd en overal hun hart moeten kunnen luchten.

Wie het telefoonnummer van god belt, krijgt een voicemailbericht te horen dat door dichters is ingesproken en regelmatig veranderd wordt.

"Vroeger gingen mensen veel naar kapelletjes en kerken om te bidden, om hun gedachten op een rij te zetten om tegen die ander, in dit geval die hogere macht, te spreken. Hoe reageren mensen wanneer ze daadwerkelijk een telefoonlijn van god kunnen bellen? Zouden ze daar veel gebruik van maken of blijft het angstwekkend stil?", vraagt de kunstenaar van der Dong zich af.

"Met de telefoonlijn van god is er de mogelijkheid van een modern communicatiemiddel, waarbij je door de voicemail als het ware contact voelt met god. Een manier die aan de moderne mens en zijn omgang met moderne middelen tegemoetkomt."

Dezelfde "artiest" had eerder ook al op zijn website1 de mogelijkheid aangeboden om een brief aan god te sturen. Detail: "Het briefgeheim tussen god en mens zal worden gerespecteerd!", durft de kwakzalver er geruststellend aan toevoegen ten opzichte van de geïnteresseerde would- be-gedupeerden...

Eerder verrassend en misleidend zijn de welkomstwoorden op zijn webstek: "In het werk van Johan van der Dong staat het waarom van een symbool centraal. Waarom gaan mensen altijd weer op zoek naar symbolen in hun leven. Wat maakt dat een symbool een belangrijk ritueel in een mensenleven kan zijn of worden. Wat is het geheim achter mijlpalen en ankerpunten in een mensenleven." Voorwaar, een achteloze broeder - als die bestaat?! - zou zich er kunnen door laten verleiden. Een gewaarschuwde broeder of zuster is er minstens twee waard.

Aan wie de fout ?

“De breuk tussen de katholieke en protestantse Kerk in de zestiende eeuw is niet alleen toe te schrijven aan Luther”, aldus kardinaal Karl Lehmannde aartsbisschop van Mainz in Duitsland, met het oog op de viering van de vijfhonderdste verjaardag van de Reformatie in 2017. “Luther probeerde omwille van vele goede redenen de Kerk te hervormen. Het is tragisch dat dit resulteerde in een kerksplitsing, waaronder wij vandaag nog steeds gebukt gaan.”

Waarom nog wachten ?

De oorlogsarchieven van het Vaticaan over Pius XII kunnen pas binnen zes tot zeven jaar voor onderzoek worden opengesteld. Dat maakte pater Federico Lombardi, woordvoerder van het Vaticaan, bekend. Een delegatie van joodse afgevaardigden drong op 30 oktober bij Benedictus XVI aan op de openstelling van de archieven over het pontificaat van Pius XII (1939-1958). “De openstelling van de archieven, die ook de stukken omvatten van de pauselijke nuntiaturen, het Staatssecretariaat en de verschillende congregaties en andere diensten van het Vaticaan, vraagt veel voorbereidend werk. Het betreft meer dan 16 miljoen documenten, ruim 15.000 thematische dossiers en 2.500 bladen.” Onderzoekers hebben momenteel al toegang tot de archieven tot 10 februari 1939, de laatste dag van het pontificaat van Pius XI (1922-1939).

Slechte moeders ?

Nederlandse Kamerlid Marjo van Dijken (PvdA) legt de laatste hand aan een wetsvoorstel dat "slechte moeders" verplicht om de prikpil te gebruiken. Dat meldt De Morgen. Het gaat om moeders die wegens verregaande verwaarlozing uit de ouderlijke macht zijn ontheven . In eerste instantie zou er een proefproject komen van twee jaar dat dan wordt geëvalueerd.

Zelf god spelen

“Wetenschappelijk onderzoek kan een bedreiging vormen voor mensen, wanneer dit onderzoek gemotiveerd wordt door het streven naar winst of het verlangen om zelf God te spelen”, aldus Benedictus XVI.

Secularisering

Québec was ooit een van de meest katholieke regio’s van Noord-Amerika, maar vandaag is het een van de sterkst geseculariseerde regio’s. Rivieren en dorpen dragen de namen van heiligen en de vele kerken, ziekenhuizen en scholen herinneren nog aan het grootse katholieke verleden. Vanaf de jaren 1960 vond een ommekeer plaats. Québec beleefde in versneld tempo een secularisering en vandaag is nauwelijks nog 5% van de katholieken praktiserend. Mensen gaan nog naar de kerk voor de begrafenis, maar steeds minder om er te trouwen of hun kinderen te laten dopen.